www.bhpmat-sklep.pl    |    telefon: 502-167-471   |    email: kontakt@bhpmat-sklep.pl

Jesteś tutaj: Informacje Normy odzieży roboczej

Normy odzieży roboczej

Środki ochrony indywidualnej (ŚOI) w tym odzież zgodnie z dyrektywą 89/686/ EWG służą ochronie osobistej. Zostały podzielone na trzy kategorie:

  • Kategoria I - odzież ochronna kategorii I chroni w przypadku małego poziomu ryzyka, którego skutki użytkownik może zidentyfikować na czas i bez zagrożenia. Np. kombinezon przeciw zabrudzeniom. Dla odzieży ochronnej kategorii I nie trzeba wystawiać świadectwa badania typu WE. Odzież tej kategorii zwana jest odzieżą roboczą.
  • Kategoria II - do tej kategorii należy odzież, która nie jest przyporządkowana do kategorii I ani do kategorii III i chroni w przypadku średniego poziomu ryzyka np. odzież ostrzegawcza lub lekka osłona przed poparzeniem. Odzież ochronna kategorii II musi być certyfikowana przez jednostkę zewnętrzną, która wystawia świadectwo badania typu WE. Takie świadectwo jest ważne przez 5 lat. 
  • Kategoria III - do tej kategorii należy odzież przeznaczona do ochrony przed zagrożeniami życia lub zagrożeniami, które mogą powodować nieodwracalny uszczerbek na zdrowiu i w przypadku których zakłada się, że użytkownik nie może zidentyfikować na czas ich bezpośrednich skutków np. zagrożenie łukiem świetlnym lub odpryskiem chemikaliów. Również w tym wypadku musi być przeprowadzona certyfikacja przez jednostkę zewnętrzną. Ponadto ŚOI kategorii III podlega pod system zarządzania jakością WE, który zapewnia kontrolę i przeprowadza badania w regularnych odstępach czasu. Wystawione świadectwo badania typu WE jest również ważne na 5 lat.

Z powyższych kategorii wynika podział odzieży na odzież roboczą (kategoria I) i na odzież ochronną (kategoria II i III). Odzież robocza nie podlega obowiązkowej certyfikacji, natomiast odzież ochronna podlega obowiązkowej certyfikacji zgodnie z wymaganiami normy odpowiedniej na dane zagrożenie.

Odzież robocza to odzież zabezpieczająca lub zastępująca odzież własną pracownika chroniąca tylko przed zabrudzeniem się substancjami nieszkodliwymi dla zdrowia, przyspieszonym niszczeniem odzieży osobistej oraz stosowana gdy wymagana jest specjalna czystość wytwarzanego produktu. Do odzieży roboczej zaliczana jest również tzw. odzież zawodowa (branżowa), charakterystyczna dla konkretnych branż, np. odzież dla gastronomii, służby zdrowia, hotelarstwa itp. Ponadto do odzieży roboczej można zaliczyć odzież krótkiego użytkowania (odzież jednorazowa).
W zależności od wykonania i zakresu ochrony odzież roboczą stanowią: koszule, koszulki, bluzy, fartuchy, fartuchy przednie, płaszcze, spodnie, kombinezony, kurtki, peleryny, ubrania, kamizelki, ochraniacze przedramienia, kaptury, kapelusze, czapki, berety. Odzież robocza występuje w wersji nieocieplanej oraz ocieplanej. Odzież robocza wykonywana jest z różnych materiałów ale najczęściej z bawełny lub mieszanek tworzyw sztucznych z bawełną.

 Odzież ochronna to odzież, która okrywa lub zastępuje odzież osobistą i chroni pracownika przed jednym lub wieloma zagrożeniami występującymi na stanowisku pracy. Odzież ochronną należy stosować przy konkretnych pracach, gdzie istnieje zagrożenie zranienia ciała lub przeniknięcia przez skórę szkodliwych substancji. Szczególne niebezpieczeństwo stanowi wysoka lub niska temperatura, ogień, niebezpieczne substancje chemiczne, prąd elektryczny, wilgoć, słaba widoczność, zagrożenie mechaniczne, biologiczne itp. Odzież ochronna musi posiadać odpowiednie certyfikaty gwarantujące, że odzież spełnia minimalne wymagania określone w odpowiedniej normie.

Ze względu na rodzaj zagrożenia odzież ochronną można podzielić na:

odzież chroniącą przed czynnikami chemicznymi

odzież chroniącą przed czynnikami biologicznymi

odzież chroniącą przed czynnikami mechanicznymi

odzież chroniąca przed zimnem

odzież chroniąca przed wysoką temperaturą

odzież ochronna dla spawaczy i osób wykonujących zawody pokrewne

odzież chroniąca przed porażeniem prądem

odzież chroniąca przed czynnikami atmosferycznymi i wodą

odzież przeznaczona do stosowania w atmosferze zagrożonej wybuchem

odzież chroniąca przed promieniowaniem elektromagnetycznym

odzież ostrzegawcza

Wymagania ogólne

EN ISO 13688 (zastępuje EN 340) Odzież ochronna - Wymagania ogólne.

Norma określa ogólne wymagania z zakresu ergonomii, oznaczenia wielkości, nieszkodliwości i znakowania odzieży ochronnej oraz informacji, które powinien dostarczyć producent wraz z odzieżą ochronną. Niniejsza norma powinna być stosowana w powiązaniu z inną normą zawierającą szczegółowe wymagania dla określonego wykonania wyrobu w celu zapewnienia ochrony przed danym zagrożeniem.

Warunki klimatyczne

EN 343 Odzież ochronna 

Ochrona przed deszczem. Norma określa dwa parametry: odporność na przenikanie wody (od 0 do 3) czyli poziom przesiąkania odzieży i odporność na przenikanie pary (od 0 do 3) czyli poziom "oddychania" odzieży oraz określa właściwości chroniące przed złą pogodą, wiatrem, zimnem w temperaturach powyżej -5oC.

EN 342 Odzież ochronna

Zestawy i wyroby odzieżowe chroniące przed zimnem. Norma określa wymagania i metody badania zestawów odzieżowych (np. ubrań dwuczęściowych lub kombinezonów) i pojedynczych wyrobów odzieżowych przeznaczonych do ochrony przed zimnem. Odzież spełniająca wymagania tej normy może być stosowana w temperaturach poniżej -5oC, np. w chłodniach.

EN 14058 Odzież ochronna

Wyroby odzieżowe chroniące przed chłodem. Norma określa wymagania i metody badania dotyczące pojedynczych elementów kompletu odzieży chroniącej ciało przed wychłodzeniem w środowisku o umiarkowanie niskich temperaturach (powyżej -5oC). W takich przypadkach odzież zwykle nie musi być wykonana z materiałów nieprzemakalnych lub nieprzepuszczających powietrza i może chronić przed chłodem tylko miejscowo np. sama kamizelka.

 Odporność na ciepło i palność

EN ISO 11611 (zastępuje EN 470-1)

Odzież ochronna do stosowania podczas spawania i w procesach pokrewnych.
Niniejsza norma opisuje metody badań i wymagania dotyczące odzieży ochronnej stosowanej przez osoby wykonujące spawanie (odzież spawalnicza) i inne czynności podobnego typu i o zbliżonym poziomie zagrożeń. Ten typ odzieży ochronnej jest stosowany jako ochrona przed małymi kroplami stopionego metalu, iskrami, krótkotrwałym kontaktem z płomieniem oraz promieniowaniem cieplnym i ultrafioletowym. Zapewnia również w ograniczonym stopniu izolację elektryczną od przewodów będących pod napięciem stałym do 100V.

EN ISO 11612 (zastępuje EN 531)

Odzież ochronna dla pracowników narażonych na działanie czynników gorących.
Odzież powinna chronić pracownika przed krótkotrwałym kontaktem z ogniem i ograniczać rozprzestrzenianie się płomieni (kod literowy: A1, A2) oraz chronić przed przynajmniej jednym rodzajem czynnika gorącego. Czynnikami gorącymi mogą być: ciepło konwekcyjne (kod literowy: B1, B2, B3), promieniowanie cieplne (kod literowy: C1, C2, C3, C4), duże rozpryski stopionego aluminium (kod literowy: D1, D2, D3), duże rozpryski stopionego żelaza (kod literowy: E1, E2, E3), ciepło kontaktowe (kod literowy: F1, F2, F3).

Widoczność

 

EN ISO 20471 (zastępuje EN 471)

Odzież ostrzegawcza o intensywnej widzialności.
Norma określa wymagania dotyczące odzieży wizualnie sygnalizującej obecność użytkownika, aby go zauważyć i widzieć w warunkach niebezpiecznych przy świetle nocnym, dziennym i przy świetle reflektorów. Norma określa wymagania dotyczące barwy i odblaskowości, a także minimalnych powierzchni oraz rozmieszczenia materiałów w odzieży ochronnej, ponadto nakłada obowiązek informowania użytkownika o maksymalnej ilości cykli oraz sposobie prania, którym może być poddana odzież przy zachowaniu odpowiedniego poziomu ochrony. Norma utrzymuje podział odzieży na 3 kategorie na podstawie minimalnych powierzchni materiałów odblaskowych danych w m², przy czym kategoria 1 jest najniższą kategorią, a kategoria 3 przedstawia najwyższy poziom widoczności.

Elektryczność

EN 61482-1-2 / IEC 61482-1-2 (zastępują normę ENV 50354)

Odzież ochronna przed zagrożeniami termicznymi spowodowanymi łukiem elektrycznym.
Norma określa metody badania materiału oraz wyrobów odzieżowych przeznaczonych dla pracowników narażonych na działanie łuku elektrycznego. Odzież ta nie jest ochronną odzieżą izolującą elektrycznie czyli nie służy jako ochrona przed porażeniem prądem elektrycznym natomiast służy jako ochrona przed skutkami działania łuku elektrycznego - przed płomieniem, wysoką temperaturą i odpryskami ciekłego metalu.
Norma dzieli odzież na 2 klasy w zależności od stopnia ochrony przy napięciu 400V/50Hz i czasie trwania łuku 0,5s:
Klasa 1 – 4 kA
Klasa 2 – 7 kA.

EN 1149

Właściwości elektrostatyczne odzieży ochronnej.
Norma określa metody badań do pomiaru rezystywności powierzchniowej, rezystancji skrośnej materiałów, zaniku ładunku elektrostatycznego z powierzchni materiału odzieży oraz określa wymagania elektrostatyczne dla odzieży ochronnej rozładowującej elektryczność statyczną, aby wykluczyć iskry mogące spowodować wybuch lub pożar. Odzież antystatyczna jest przeznaczona do stosowania w strefach zagrożonych wybuchem.

EN 61340-5-1

Elektryczność statyczna. Ochrona przyrządów elektronicznych przed elektrycznością statyczną.
Odzież antystatyczna spełniająca w/w normę (odzież ESD) przeznaczona jest do bezpiecznego stosowania w strefach EPA (strefy ochronne przed wyładowaniami elektrostatycznymi).

Wszystkie prawa zastrzeżone.
Strona wykonana przez doneta.pl